Over mezelf

IMG_2393.JPG
Logo-Julie-NMD.jpg

Gediplomeerde voedingsdeskundige, diëtiste
en Sanacoach in Sint-Pieters-Leeuw

Hiiiiii there! Zo leuk dat je een kijkje neemt op mijn pagina!

 

Ik ben Julie, geboren in Halle in 1985. Ik doorliep er mijn kleuter, lagere en middelbare schooltijd en woonde al die tijd in Galmaarden. Nadat ik mijn vriend ontmoette, woonden we eventjes in Halle waarop we ons huis kochten in Sint-Pieters-Leeuw. Ik heb geen broers of zussen. En omdat mijn papa stiekem toch liever een jongen had gehad (haha!) werd ik geïntroduceerd in alle soorten sporten, waarvan ik de meeste steeds beoefen. Naast sport heb ik een groot hart voor dieren, koken, beauty, body & wellness, reizen, lezen, vrienden en familie en … op de allereerste plaats mijn gezin!


Ik studeerde voedings- en dieetkunde aan de Erasmus Hogeschool in Brussel. In juni 2006 studeerde ik af. Ik was toen 21 en voelde me als schoolverlater allesbehalve matuur en zelfzeker genoeg om mensen te begeleiden in hun voedingsgewoonten en -behoeften. Daarom besloot ik om niet te kiezen voor het klinische gedeelte dat mijn opleiding inhield. Ik koos voor de voedingstechnologie, het andere luik van mijn studie, en startte in de bedrijfswereld als kwaliteitsverantwoordelijke voeding, wat tot december 2019 mijn hoofdberoep was.

Echter, de interesse in het klinisch aspect is altijd gebleven. Bijscholingen en vakliteratuur passeerden de revue. In 2016 begon het idee om mensen te gaan begeleiden in voeding toch op te spelen, waarop ik me opnieuw inschreef aan de Erasmus Hogeschool om terug helemaal up-to-date te zijn. Voeding is een wetenschap die zodanig evolueert, ik kon niet achterblijven!

Begin 2019 bood Sandra Bekkari me de kans om haar team van Sanacoaches te vervoegen, wat voor mij hét duwtje in de rug  was om mijn kennis professioneel te gaan uitbouwen. De ruimte die ik daarvoor had, was beperkt. Ik combineerde mijn praktijk immers nog met mijn meer dan fulltime job als kwaliteitsmanager en mijn topsportleven als mama, partner, dochter, vriendin en 101 andere invullingen die ik mezelf opleg. De te hoge lat die ik mezelf stelde, eiste zijn tol. Ik ging in burn-out en besliste om te kiezen voor wat ik diep vanbinnen altijd al gewild heb maar nooit durfde: ik gaf mijn job op en koos voor de uitbouw van mijn praktijk. 2020, het jaar van de verandering (en van Corona) ;-) ! 

Waar het voor mij om draait: voeding wordt zodanig ingewikkeld gemaakt. Wie ziet er door de bomen het bos nog? Het internet en de media PUILEN van informatie, al dan niet tegenstrijdig of bij de haren getrokken. Wat mag je nog geloven?
Er wordt zoveel van ons verwacht. En wij verwachten zoveel van ons lichaam. We staan er niet bij stil hoe ons vernuftig systeem toch maar alles voor mekaar krijgt. Maar zal het alles voor mekaar blijven krijgen? Zijn we wel altijd even aardig voor ons lijf? Geven we ons fabriekje wel genoeg van wat het nodig heeft om ons dag in dag uit in dat drukke, jachtige en stressvolle leven op de been te krijgen (en te houden!)?


Je lichaam, je hebt er maar één. En voeding is de enige brandstof. Verdient dat niet wat aandacht? Want de juiste brandstof tanken, hoe moet dat tegenwoordig weeral? En hoe doe je dat in geval van ziekte of een aandoening waardoor je (tijdelijk eventjes) aangepast moet eten om je lijf te helpen er weer bovenop te komen, of om, in geval van een chronisch probleem, te blijven functioneren?

Ik kan niet wachten om je te ontmoeten en je met raad en daad bij te staan!

Groetjes,

Julie